Yusuf en Henk - Het Taalhuis opende voor ons allebei deuren

Een stedeling die terechtkomt in een klein dorp in Groningen en daar nu helemaal op zijn plek is. Zo zou je de situatie van Yusuf, 37 jaar en politiek vluchteling uit Turkije, in het kort kunnen omschrijven. Toen hij vierenhalf jaar geleden in Nederland terechtkwam kende hij ons land helemaal niet. “Ik had wel een vriend die in Amsterdam woonde en me over Nederland en Amsterdam vertelde en tips gaf,” vertelt Yusuf. “Ik kwam uit een grote stad in Turkije en wilde wel naar Amsterdam, de hoofdstad, dat leek me mooi. Het werd uiteindelijk Noordhorn.” 

Taalhuis Zuidhorn 

Eerst verbleef hij een jaar in een AZC waar hij zich al snel op het leren van de Nederlandse taal stortte. “Ik wilde heel graag de taal leren. Na mijn AZC-periode begon mijn inburgeringstraject en volgde ik eerst een cursus Nederlands op A1-niveau in Groningen. Eenmaal in Noordhorn kende ik niemand en voelde ik mij in het begin heel eenzaam. Ik besefte dat ik beter Nederlands moest leren praten en hoorde van mensen dat er in de Bibliotheek in Zuidhorn een Taalhuis was. Daar ben ik toen naar binnen gestapt en werd ik gekoppeld aan Henk als mijn begeleider. Van hem heb ik heel erg veel geleerd." 

Ook Henk was eigenlijk een nieuweling in het Groningse dorp. Hij woonde tot zijn pensionering in de stad Groningen. Daar had hij al enige ervaring met het geven van taallessen. Hij wilde wel als taalvrijwilliger aan de slag om mensen te begeleiden en meldde zich eind 2022 aan bij Roelie Schipper, coördinator bij het Taalhuis Zuidhorn. “Al vrij snel belde ze op en vertelde over een man die heel leergierig was en graag hulp met de Nederlandse taal wilde. Dat was Yusuf. Ik kon direct beginnen, al had ik de training tot taalvrijwilliger nog niet eens afgerond. De praktijkervaring uit Groningen kwam toen goed van pas.”

Met handen en voeten

Het was het begin van een mooie en vruchtbare samenwerking, vertellen Yusuf en Henk. Ze kwamen iedere week een uur bij elkaar in het Taalhuis.

Yusuf: “Ik wilde vooral heel goed oefenen met alle nieuwe woorden die ik leerde, ik wilde de betekenis begrijpen.

Henk: “Omdat Yusuf geen Engels sprak, konden we in het begin nauwelijks een woord wisselen, dat ging met handen en voeten.”

Yusuf: “Ik moest dus wel direct Nederlands leren spreken en schrijven, ik zag dat als een kans. Tijdens mijn cursus A1 studeerde ik al wel vijf of zes uur per dag. Ik had heel veel vragen aan Henk. Ik wilde verdieping en duidelijkheid over alle woorden en vooral ook Nederlandse uitdrukkingen leren.”

Henk: “Yusuf wilde alles heel precies weten, hij was inderdaad enorm leergierig en vlijtig. We spraken bijvoorbeeld over de vele uitzonderingen in de Nederlandse taal, of moeilijke woorden zoals ‘enthousiast.’  Hij leerde mij dan weer de Turkse variant, dus ik leerde ook wat Turks.”

Door al zijn ijver en de hulp van Henk haalde Yusuf eind 2023 al de examens van de cursus Nederlands op B2-niveau. Dat betekent dat je de hoofdgedachte van complexe teksten begrijpt en vrij vloeiend en spontaan kunt communiceren met moedertaalsprekers. “B1-niveau sloeg hij gewoon over, net als hoogspringers wel eens een springhoogte overslaan. Echt ongelooflijk goed en mooi om te zien,” vertelt Henk trots. Inmiddels heeft Yusuf een jaar geleden zijn gehele inburgeringstraject afgerond.

Voetbal kijken

Intussen leerden beide mannen elkaar steeds beter kennen en ontstond langzaam een hechte band. Ook buiten de cursusuren gingen ze dingen samen doen.

“Ik had me al aangemeld bij de plaatselijke voetbalclub en samen met Henk ging ik eropuit op de racefiets. Dat doen we nog steeds,” vertelt Yusuf. “Zo leerde ik ook weer veel nieuwe mensen kennen.”

“Yusuf is heel goed in dingen regelen, hij heeft overal zijn contacten”, zegt Henk. “Dus als ik iets bijzonders nodig heb dan bel ik vaak eerst Yusuf. Maar we kijken ook samen naar voetbal.”

Yusuf heeft een vrouw en twee kinderen. Ze kwamen een jaar na hem naar Nederland. “Mijn jonge kinderen leerden Nederlands in zes maanden tijd. Mijn vrouw doet een opleiding als pedagogisch medewerker en is ook bezig om B2-niveau te halen.” 

Zelf werkt Yusuf nu bij een ingenieursbureau waar hij eerst stage liep. “Via een vriend ontmoette ik de eigenaar en die gaf me deze kans. Ik ben nu bezig te kijken hoe we als bureau AI kunnen integreren in de processen en projecten. Ik was in Turkije docent economie, dus ik ben niet opgeleid als IT-er. Maar op mijn werk krijg ik nu de kans om mij actief te ontwikkelen op dit gebied.”

Samen kun je ver komen 

Al met al kun je spreken van een aardig succesverhaal. Yusuf en zijn gezin wonen met veel plezier in Noordhorn en hoeven echt niet meer terug naar de stad. “Hier in het dorp hebben we een nieuw leven opgebouwd, er is hier nog veel contact tussen inwoners. Er zijn heel veel goede mensen dus we willen niet meer verhuizen.” 

Niet iedereen is natuurlijk zo leergierig en vlijtig als Yusuf en heeft zo’n goede klik met zijn begeleider. Maar het verhaal van Yusuf en Henk vertelt wel dat als je als cursist en taalvrijwilliger goed kan samenwerken heel ver kunt komen en het je beiden veel kan opleveren. Hebben Henk en Yusuf nog adviezen voor anderen?

Henk: “Vanuit mijn werk had ik veel internationale contacten en had ik eerder al mensen uit het buitenland in Nederland begeleid. Je moet openstaan voor andere culturen en hoe we daar met onze Nederlandse directheid op een goede manier mee kunnen omgaan. Als je daar gevoel voor hebt is het heel bevredigend om mensen te helpen met de Nederlandse taal en cultuur. Maar het is ook gewoon heel gezellig en motiverend.”

Yusuf: “Het Taalhuis is voor veel mensen als ik het eerste punt om contact mee op te nemen en echt het Nederlands te leren spreken en schrijven. Want je hebt die oefening nodig! Het is de eerste deur die opengaat en daarna komen er veel meer deuren die opengaan. Ik vond het leren van B2-niveau erg moeilijk maar Henk heeft mij heel goed geholpen. En we gaan nog door want ik wil de taal nog veel beter leren!”